WSKAZÓWKI DLA RODZICÓW DZIECI 3 LETNICH

Wskazówki dla rodziców 3-latków

Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, nauczyłem się w przedszkolu
– o tym jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z innymi,
patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyć
 i wyobrażać sobie lepszy świat..”

                                                                                    ROBERT FULGHUM

 

 Co mogą zrobić rodzice, aby przygotować dziecko do przedszkolnego startu?

  • Należy postarać się przedstawić dziecku przedszkole w sposób pozytywny i pełen entuzjazmu, zachowując przy tym umiar i naturalność.

  • Stopniowo dostosowywać rytm dnia dziecka do rytmu panującego  w przedszkolu – wstawanie o stałej, niezbyt późnej godzinie (śniadanie w przedszkolu jest o 8.30), stałe pory posiłków, stała godzina wychodzenia na spacer, powtarzanie codziennych drobnych rytuałów (np. wspólne sprzątanie zabawek, mycie rąk w określonych sytuacjach, wspólna zabawa, itp.)

  • Wykorzystać okazję do uczestniczenia z dzieckiem w spotkaniach adaptacyjnych
    w przedszkolu. Dzięki nim dziecko w obecności bliskich osób dorosłych może bezpiecznie poznać, czym jest przedszkole.

  • Jeśli dotąd dziecko nigdy nie rozstawało się z rodzicami, warto poświęcić czas
    i podjąć wysiłek, aby przyzwyczaić dziecko do krótkiej rozłąki i pozostawiać je pod opieką innej osoby dorosłej (zapewniając dziecku pełne bezpieczeństwo). Dobrze, aby podczas ćwiczenia rozłąki z rodzicami, była to zawsze ta sama osoba.

  • Warto zapewnić dziecku kontakty i możliwość zabawy z innymi rówieśnikami.

  • Jeśli dziecko nie jest jeszcze w pełni samodzielne w zakresie samoobsługi, to okres wakacji przed przedszkolną inauguracją należy wykorzystać, aby sytuację poprawić.

Należy zastanowić się, z czym dziecko nie potrafi jeszcze samo się uporać.

Gdy dziecko jest karmione, ubierane, wysadzane na nocnik (nosi pampersy), wożone w wózku – to znaczy, że jest traktowane poniżej swoich możliwości rozwojowych.

Rodzice powinni pamiętać, aby nie ulegać pokusie wyręczania i zastępowania dziecka we wszystkich czynnościach. Można natomiast towarzyszyć dziecku w próbach samodzielności, zapewniając je o swojej gotowości do pomocy. Następnie stopniowo wycofywać się z prostych czynności, aby dziecko samo mogło doświadczyć sukcesu, przekonać się o swoich możliwościach, uwierzyć w siebie i stać się bardziej niezależne.

 Dziecko 3-letnie w przedszkolu:

  • sygnalizuje swoje potrzeby fizjologiczne i potrafi korzystać z sedesu (małego)

  • potrafi samodzielnie umyć, wypłukać i wytrzeć ręce

  • potrafi posługiwać się łyżką i samodzielnie spożyć posiłek o różnej konsystencji

  • potrafi wytrzeć nos chusteczką w razie zauważonej potrzeby

  • potrafi wkładać kapcie (buty) i podejmuje próby samodzielnego rozbierania

  • i ubierania się

  • sprząta zabawki po skończonej zabawie

  • komunikuje werbalnie lub niewerbalnie inne swoje potrzeby (np. potrzeba napicia się między posiłkami, chęć zjedzenia dokładki, chęć zabawy jakąś zabawką, itp.)

  • O aktywny udział dziecka w przygotowaniach do pójścia do przedszkola można zadbać np. kupując wspólnie z nim kapcie lub pościel i piżamę (ulubiony kolor, wzór). Wspólnie można też wybrać przytulankę, która będzie dziecku towarzyszyć.

W dniu inauguracji najcenniejszy dla dziecka jest spokój jego rodziców.

  • Dlatego wieczorem, poprzedniego dnia, można razem naszykować ubranie
    i opowiedzieć dziecku, jak będzie wyglądał jego dzień od chwili przebudzenia
    oraz postarać się, aby dokładnie tak było. Rano wstać na tyle wcześnie, aby spokojnie wykonać rutynowe czynności.

  • Do przedszkola należy wyjść wcześniej i bez pośpiechu, konkretnie powiedzieć dziecku, kiedy będzie odebrane, np. „po obiedzie”, a nie „za chwilkę”. Koniecznie trzeba dotrzymać obietnicy.

  • Pożegnanie w przedszkolu powinno czułe, ale krótkie, niezależnie od okoliczności (płacz dziecka, smutek) – przedłużanie tego momentu tylko pogorszy sytuację. Zwykle po wejściu do sali uwaga dziecka przenosi się na otoczenie (zabawki, rówieśnicy, to co mówi pani) i dziecko uspokaja się.

  • Jeżeli rodzice zapisują dziecko na całodniowy pobyt w przedszkolu, powinni poinformować je o leżakowaniu po obiedzie. To nie może być dla dziecka zaskoczeniem.

Argumenty przemawiające za krótszym pobytem i rezygnacją z leżakowania
w początkowym okresie uczęszczania dziecka do przedszkola, dotyczą przede wszystkim zminimalizowania obciążenia organizmu dziecka długotrwałym przebywaniem w nowych warunkach i związanym z tym stresem.

 

Czasami rodzice nie mogą nawet w pierwszych dniach odbierać dziecka po obiedzie. Ma ono wtedy szansę poznać cały rozkład dnia w przedszkolu od początku przebywania w nim. Wówczas leżakowanie będzie jego normalnym punktem. Unika się w ten sposób adaptacji rozłożonej na dwa etapy.

 

Niezależnie od podjętej decyzji w tej kwestii, należy pamiętać o konsekwencji
w postępowaniu. Rozpaczającego dziecka nie można uspokajać obietnicą wcześniejszego odebrania, jeśli nie zamierza się tego zrealizować. Dziecko zawsze powinno wiedzieć, czy danego dnia będzie leżakowało, czy  nie.

 Dziecko raz wprowadzone w błąd lub oszukane, traci wątłą cierpliwość, pokładane w rodzicach zaufanie, a rodzice ryzykują zupełne zniechęcenie dziecka do leżakowania albo nawet do przedszkola. 

Rady dla rodziców w pierwszych dniach września

  • Nie przeciągaj pożegnania w szatni. Pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.

  • Nie zabieraj dziecka z powrotem do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wiele wymusić. Największe nasilenie płaczu jest zawsze w dniu drugim i trzecim (też po weekendzie). Pierwszego dnia większość dzieci nie płacze – zwycięża ciekawość przedszkola.

  • Nie obiecuj: „Jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz” (to forma przekupywania). Gdy przyjdziesz po dziecko, możesz dać mu mały prezencik. Możesz wtedy powiedzieć: „Witaj, myślałam/em o tobie. Popatrz, mam coś dla ciebie.”

  •  Jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, może warto, aby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata.

  • Kontroluj to, co mówisz do dziecka. Zamiast: „Już możemy wracać do domu”, powiedz: „Teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.

  • Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co się wydarzyło w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres.

  • Zawsze pytaj o wydarzenia w przedszkolu w aspekcie pozytywnym: „co ciekawego dziś robiliście?”, „w co się dziś bawiłeś/łaś? z kim?”, „co dobrego jadłeś/łaś?”, „czy byliście dziś na dworze?”, itp.

  • Unikaj pytań: „czy ktoś tobie dziś dokuczał?”, „czy XY cię dziś uderzył?”, „czy ktoś zabierał ci zabawki?” – nawet, jeżeli poprzedniego dnia miało miejsce takie zdarzenie. O tego rodzaju sprawy pytaj wyłącznie nauczycielki, a jeżeli dziecko samo zasygnalizuje taką sytuację, zawsze wyjaśnij to następnego dnia
    z nauczycielką.

 

  • Pamiętaj: Zawsze żegnaj i witaj swoje dziecko UŚMIECHEM!

Prosimy, aby w nowym roku przedszkolnym dzieci były zaopatrzone w:

-pościel 140cmx160cm – podpisana imieniem i nazwiskiem dziecka,

-poduszka(jasiek) -podpisana imieniem i nazwiskiem dziecka,

– piżamka- podpisana imieniem i nazwiskiem dziecka

– foliowa torba na pościel (w załączniku dodajemy zdjęcie oraz linki, aby każdy zaopatrzył się w taką samą torbę, co ułatwi nam przechowywanie pościeli, mając na uwadze zapobieganie Covid-19)-

https://www.ikea.com/pl/pl/p/paerkla-pojemnik-na-ubrania-posciel-50395382/

-wygodne kapcie,

-ubranie na zmianę (2 komplety włożone w worek pozostawiony w szatni: spodenki, spódniczka, bluzka, majteczki i skarpetki, rajstopki),

-jeśli dziecko potrzebuje: pampersy, podkłady,

-chusteczki mokre i suche 100 szt.

Uwagi dotyczące ubierania dziecka do przedszkola

  • Spodnie, spódniczki, najlepiej na gumkę – nie za luźną i nie za ciasną.

  • Nakrycie głowy także w okresie letnim.

  • Bluzki z odpowiednio luźnymi rękawami. Dzieci myją ręce z podciągniętymi rękawami, aby ich nie zmoczyć. Gdy rękawy są za ciasne  i nie dają się podciągnąć, dziecku trudno będzie ich nie zalać.

  • Buty wyjściowe: bezpieczne (nie klapki, nie drewniaki i nie śliskie), łatwe do wkładania, zapinane na rzepy lub suwak (sprawny).

  • W dni deszczowe – kalosze, kurtki przeciwdeszczowe z kapturem lub pelerynki.

  • Odzież wierzchnia zawsze adekwatna do pogody danego dnia! Zdarza się, że brak odpowiedniego ubrania u jednego dziecka, powoduje brak możliwości wyjścia na dwór z całą grupą.

  • Kapcie najlepsze na gumowej podeszwie, zapinane na rzepy (z wyjątkiem ortopedycznych). Ułatwiają dziecku samodzielne zdejmowanie  i wkładanie, czyli osiąganie samodzielności w zakresie jego możliwości.

  • Szczególną uwagę  należy zwrócić na sprawność suwaków. Dzieci nie potrafią ich zreperować same, więc opóźnia to bądź uniemożliwia wyjście do ogrodu całej grupy. Trzylatek z czasem sam zaczyna zapinać i rozpinać suwak, ale musi być on sprawny.

  • Wszystkie ubrania i zabawki domowe dziecka w przedszkolu powinny być oznakowane (imieniem bądź inicjałami), gdyż dzieci często gubią drobne części swojej garderoby, a gdy kilkoro dzieci ma takie same, nie sposób ich rozpoznać. Dotyczy to też rękawiczek, szalików, itp.

Najważniejsze, aby w każdym momencie okresu adaptacji zachować spokój.

Personel przedszkola ma wieloletnie doświadczenie i wysokie kwalifikacje.

Wszyscy wiemy, że początek września to czas trudny dla dzieci i dla rodziców.

Dla nas też nie jest łatwy, ale jesteśmy na to przygotowani.

 

Prosimy o odrobinę zaufania i posłuchanie naszych rad,

nawet, jeżeli będzie to dla Państwa trudne 🙂